Jerzy Tonewo: „Z Narwią jestem związany od początku jej istnienia – i tak już zostanie”

Ponad sześć dekad historii, setki wychowanków i niezliczone wspomnienia – Jerzy Tonewo to postać, bez której trudno wyobrazić sobie dzieje Narwi Ostrołęka. Brązowy medalista mistrzostw Polski juniorów (1966) z reprezentacją WZPN Warszawa, wieloletni trener i wychowawca młodzieży, szkoleniowiec zespołów seniorskich oraz pierwszy trener z Ostrołęki prowadzący Narew na poziomie III ligi. Do tego działacz, współtwórca struktur piłkarskich w regionie i pierwszy honorowy członek klubu. Jego wieloletnia działalność została doceniona licznymi wyróżnieniami – w tym Złotą Odznaką PZPN, honorowymi odznaczeniami Mazowieckiego Związku Piłki Nożnej, medalami jubileuszowymi oraz odznaką „Za zasługi dla Miasta Ostrołęki”. W rozmowie wraca do swoich początków, opowiada o realiach dawnych lat, kulisach budowy sportowej infrastruktury oraz dzieli się refleksją na temat obecnego kierunku rozwoju Narwi. To opowieść o pasji, pracy i ludziach, którzy przez lata tworzyli tożsamość klubu.

Jak długo jest Pan związany z Narwią Ostrołęka?

– Z Narwią jestem związany od 17 lipca 1962 roku ale wcześniej w 1960 roku zacząłem trenować w Turbinie. Swoją przygodę z piłką rozpocząłem dość pechowo, ponieważ na pierwszym treningu prowadzonym przez Pana Jerzego Kwiatkowskiego doznałem poważnej kontuzji lewego kolana , w walce o piłkę uderzyłem w kaloryfer kolanem, znalazłem się w szpitalu tam przebywałem 10 dni. Po mimo tak przykrych doznań, nie zniechęciłem się do piłki, wręcz przeciwnie zrodziła się we mnie jeszcze większa mobilizacja. Ponadto w drużynie seniorów zaczął wcześniej trenować mój dobry, o rok starszy, przyjaciel Ryszard Długołęcki. Tamte czasy były nie porównywalne do dzisiejdzych. W sekcji była tylko jedna drużyna seniorów i jedna juniorów. W Ostrołęce jeszcze nie było też bloków mieszkalnych gdzie w trochę późniejszych czasach dzieci i młodzież grała w piłkę na placach właśnie przed blokami, tam właśnie dzieci i młodzież zdobywała pierwszy arkana piłkarskie. Natomiast moje pokolenie organizowało mecze ulica ma ulicę. Akurat ja urodziłem się na ul. Łęczysk, mieliśmy swoją drużynę i graliśmy np. z ulicą Kilińskiego. Mecze odbywały się na boiskach zorganizowanych na łąkach czy też polankach leśnych. Właśnie z tych drużyn ulicznych w czasach późniejszych wywodziły się rodziny piłkarskie które później grały w Narwi. Warto tu wspomnieć o Rodzinach Zalewskich, Lelujkow, Marczaków. Chociaż Rodzina Marczaków mieszkała w Wojciechowicach tam gdzie Turbina a później Narew miała swoje boisko szatnie i siedzibę klubową. W tamtym czasie bardzo dużo chłopców trenowało w Narwi z tamtego rejonu, była to silna ekipa na czele z braćmi Eller. Wojciechowice są oddalone od Ostrołęko o 3 km i w tamtym okresie brak regularnej komunikacji był poważną przeszkodą żeby dostać się na treningi z Ostrołęki. Trzeba wspomnieć że na Stacji Ostrołęka działał też Kolejowy Klub Sportowy „Kolejarz”. Wcześniej na terenie miasta Ostrołęki działały sekcje piłki nożnej Zyw, ŁKS Narew, oraz LZS. W Wojciechowicach w roku 1960 rozpoczął swoją działalność klub zgłoszony przez OZCP pod nazwą Celuloza. W lipcu 1962 roku (27.07.1962) powstał klub od nazwą MZKS Ostrołęka. Trenerami drużyny seniorów w tym czasie byli zawodnicy: Kwiatkowski Jerzy, Harabasz Aleksander czy też Narewski Stanisław. Natomiast pierwszym trenerem z papierami, co jest ważne, z zewnątrz był pochodzący, jak wszyscy mówili, z Krakowa Bronisław Buszta. To ten trener po raz pierwszy zaprezentował jak powinien wyglądać trening piłkarski, jak trener powinien zarządzać zespołem podczas meczu. Pod względem organizacyjnym był wyśmienity, przecież w tamtych czasach spowodował zakupienie garniturów dla całej drużyny, i na mecze wyjazdowe ekipa była ubrana w jednakowe stroje. To właśnie trener Buszta zorganizował w tamtym okresie zgrupowanie dla Legii Warszawa, której trenerem był Login Janeczek zaś w składzie z L. Brychczym i innymi dziś już legendami ówczesnej drużyny. Poza tym zaoferował też z pozytywnym skutkiem zorganizowanie zgrupowania w ostrołęckich Wojciechowicach dla kadry młodzieżowej reprezentacji WOZPN co stanowiło wielkie wyróżnienie dla Ostrołęki. Miałem też szczęście uczestniczyć w tym wydarzeniu, po powołaniu do kadry reprezentacji Warszawy grałem w Krakowie finałach Pucharu Polski im Dr. Jerzego Michałowicza w 1966 roku. Także z Narwią jestem związany od początku jej istnienia, na zawsze.

Jakie były najlepsze okresy w historii klubu i dlaczego?

– Uważam, że najlepsze czasy w historii Narwi to te lata, kiedy klub był silny sportowo, dobrze zorganizowany i potrafił jednoczyć ludzi. Klub Narew był klubem wielosekcyjnym. Najpierw zaczęła działać piłka nożna w 1962 roku. Kolarstwo też w 1962, które później w 1980 roku przeszło do WLKS Ziemie Kurpiowskie. Sekcje kajakowe w latach 1963-1966. Piłka siatkowa mężczyzn 1962-98. Tenis stołowy 1962-79. Podnoszenie ciężarów 1965-92. Piłka siatkowa kobiet 1967-81. Lekkoatletyka 1966-79. Boks 1978-90 i 1999-2002 Kulturystyka 1966-68 1988-90 Pływanie 1979-84 2017 Tenis ziemny 1985-2007 Judo 1973-74 Tak jak można zauważyć Klub był klubem wielosekcyjnym z dużymi sukcesami na sportowych arenach kraju. System finansowania Klubu był prosty i bardzo przejrzysty. Patronami i sponsorami klubu a w zasadzie sekcji były największe zakłady produkcyjne działające na terenie naszego miasta. Dlatego też ówcześni pracownicy administracyjni klubu, nie musieli się zbytnio martwić o zdobywanie środków na działalność sportową klubu. Tak też było w większości zabezpieczenia finansowego na płace trenerów. Najpiękniejsze były momenty awansów, dobrych wyników i zapełnionych stadionów i innych sportowych obiektów kiedy niemal większa część miasta żyła sukcesami Narwi. Ważne były też czasy gdy w klubie grało wielu wychowanków, bo wtedy wszyscy czuli, że to nasza drużyna. Najlepsze lata to nie tylko wyniki ale też atmosfera, zaangażowanie działaczy, trenerów, zawodników i kibiców. Kiedy wszyscy grali lub będą chcieć grać do jednej bramki Klub będzie mocny.

Zarządzał Pan obiektami tak na Witosa a także na Wojciechowicach, jak Pan wspomina ten czas?

– Wspominam ten okres bardzo dobrze z dużym sentymentem. To był czas intensywnej pracy ale też satysfakcji, bo wiedziałem, że nasze miasto potrzebuje takiego obiektu jakim jest stadion miejski a przy nim hotel sportowy. Ponadto, miasto w roku 1973 obchodzić miało 600 lecie powstania, nadania praw miejskich, w związku z czym było to zadanie nad zwyczaj wymagające co do terminu wykonania jak później zarządzania. To zadanie powierzył mi ówczesny Dyrektor Wydziału Kultury Fizycznej Turystyki i Wypoczynku, mgr. Stanisław Kosmalski. Do dziś twierdzę, że Pan Dyrektor był postacią kluczową i skuteczną, pełną pomysłów i wizji jeżeli chodziło o rozwój sportu oraz budowy infrastruktury sportowej w mieście i powiecie ostrołęckim. Był osobą, której Ostrołęka zawdzięcza budowę wielu obiektów sportowych oraz rozwój samego sportu. Na stanowisku Kierownika obiektów sportowych oraz Hotelu przy ul.Witosa zacząłem pracę w 1972 roku. To był wyjątkowy etap mojego życia. Człowiek wkładał serce w codzienną pracę. Zawsze starałem się żeby był tam pożądek, dobra atmosfera i żeby każdy czuł się mile widziany. To piękny etap mojego życia. Bardzo cieszyłem się, że mogłem gościć na obiektach POSTiW-u (Powiatowego Ośrodka Sportu Turystyki i Wypoczynku, dzisiaj MOSiR), znakomitych gości. Do Ostrołęki przyjechała na zgrupowanie piłkarskie kadra narodowa juniorów z trenerem Szczechowiczem wraz z trenerem na stażu Jerzym Engelem. W kadrze byli między innymi Budka, Nawałka, Lipka, Okoński, Gawara. Widocznie Ostrołęka i baza sportowa spodobała się piłkarzom młodzieżowym bo w kolejnych latach organizowaliśmy kolejne zgrupowania z trenerami Broniszewskim, Janotą i innymi. Kolejnym takim wielkim wydarzeniom sportowym o charakterze międzynarodowym była organizacja meczu w rugby o puchar FIRA, Polska-Holandia gdzie przybyło na trybuny ponad 5000 widzów. To było naprawdę wspaniałe wydarzenie sportowe które, na bardzo długo zostało w pamięci mieszkańców Ostrołęki. To były piękne czasy ale jednocześnie dające ogromną satysfakcję gdy się widziało ludzi korzystających z tych wtedy nowoczesnych obiektów. Jeżeli chodzi o zarządzanie Klubem MZKS Narew Ostrołęka, był nawet okres w 1990 roku, kiedy byłem Prezesem urzędującym. Tak jak wcześniej wspominałem, zarządzanie klubem nie było skomplikowane z uwagi na zabezpieczone środki finansowe na bieżącą działalność a co za tym idzie dobre wyniki poszczególnych sekcji. Jeżeli chodzi o stadion na Wojciechowicach to historycznie gospodarzem i zarządzającym tym obiektem była Narew, dopiero problemy finansowe klubu w późniejszych latach spowodowały przekazanie go w zarządzanie miastu.

Został ostatnio ogłoszony przetarg na pierwszy etap modernizacji stadionu przy Witosa, co Pan o tym myśli?

– To dobra wiadomość, tak bardzo od wielu lat wyczekiwana. Stadion MOSiR-u przy ul.Witosa ma już swoją historię ale przypomnę, że został oddany do użytku w 1972 roku na jesieni. To stadion z wieloma wspomnieniami i sukcesami, dlatego i zasługiwał na rekonstrukcję już znaczne wcześniej. Cieszę się, że po tylu latach wreszcie ruszają konkretne działania. Dla mnie jako człowieka, który był tu od początku jego budowy to wzruszający moment. Powstanie również czasowy problem z rozgrywaniem meczów mistrzowskich drużyn seniorskich. Dlatego też, moim skromnym zdaniem, Zarząd Klubu wspólnie z Władzami Miasta Ostrołęki, powinni rozważyć propozycję renowacji także stadionu na Wojciechowicach. Mam na myśli wybudowanie trybun zadaszonych z obydwu stron bocznych linii boiska głównego. Tak jak wspomniałem, w przeszłości tak boisko jak teren wraz z halą sportową były administrowane i zarządzane przez Klub Sportowy „Narew” Ostrołęka. W związku z czym namawiam wszystkie podmioty zarządzające Miastem i Klubem Narew do wspólnego rozpatrzenia propozycji sporządzenia projektu budowy stadionu w Wojciechowicach z budową trybun krytych z pomieszczeniami gospodarczo-socjalnymi. Byłby to wspaniały prezent na 60 lecie powstania Klubu MZKS Narew Ostrołęka, nie tylko dla piłkarzy ale też dla całej społeczności sportowej w Ostrołęce. Stadion MOSiR przy ul. Witosa będzie wizytówką infrastruktury sportowej w mieście i doskonałym miejscem dla prestiżowych imprez kulturalno-sportowych. To też potrzebne dla rozwoju oraz promocji miasta, które przez lata było miastem wojewódzkim. Usilnie proszę i namawiam do rozważenia i realizacji przedmiotowej sprawy.

Obserwuje Pan klub z bliska praktycznie od początku jego istnienia, jak Pan ocenia obecny stan w jakim jest klub i kierunek działania?

– Patrzę na Klub z sentymentem i nadzieją. Cieszę się, że Narew żyje nadal, walczy i są ludzie, którym zależy na jej rozwoju. Czasy są inne niż kiedyś, dziś wszystko wygląda inaczej, ale najważniejsze jest żeby zachować ducha klubu i jego tradycje, pracowitość, charakter i więź z miastem. Wierzę, że jeśli będzie dobra organizacja, a już teraz można to zauważyć, serce do pracy, jest szansa, że Narew może się rozwinąć i iść do przodu na kolejny wyższy poziom. Chciałbym dodać, że najlepsza jest zgoda wokół klubu, nawet wśród tych, którzy w jakimś momencie poczuli się rozżaleni lub tych którzy mają w danym momencie inne wizje rozwoju klubu.

Czego możemy życzyć Panu i Narwi Ostrołęka na najbliższe lata?

– Mnie osobiście przede wszystkim zdrowia, bo w moim wieku to największy skarb. A Narwi Ostrołęka, życzę dalszego rozwoju, sukcesów sportowych i zgody wokół klubu. Życzę też, żeby młodzi ludzie chcieli tu trenować, nosić barwy Narwi z dumą i kontynuować to co zbudowaliśmy przez szereg lat od 1962 roku. Niech ten Klub będzie zawsze powodem do dumy dla Ostrołęki i jej regionów. Korzystając z okazji chciałbym podziękować serdecznie wszystkim moim kolegom z drużyny kiedy byłem zawodnikiem, wszystkim moim wychowankom kiedy pracowałem jako trener (od 1972 roku) oraz kolegom działaczom od których uczyłem się działalności sportowej. Było i jest wielu ludzi w Narwi którzy zasłużyli lub też zasługują na wyróżnienie i podziękowanie. Ja miałem to szczęście, że spotkałem na swojej drodze wielu ludzi życzliwych, zatroskanych i ciężko pracujących na rzecz Klubu Narew Ostrołęka. Dziękuję Przyjaciele.

Rozmowę przeprowadził dyrektor sportowy, Jerzy Engel.

Mini galeria, fot: Narwianka/Zasłużeni dla Ostrołęki

1 comment